iRun

Μην το παρατάς.

Μην το ρίχνεις.

Μην το προσπερνάς.

Μην το ξεχνάς.

Μην το υποτιμάς.

Μην το αναβάλλεις.

Μην το μειώνεις.

Μην το κάνεις βαρετό.

Μην το κάνεις μονότονα.

Μην ξεχνάς το πρωινό.

Από τη στιγμή που θα ξυπνήσεις έχεις στη διάθεσή σου δυο ώρες για το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας. Γιατί; Γιατί ΕΙΝΑΙ το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας.

Προτεινόμενα υλικά:

Δημητριακά, γάλα, γιαούρτι, μέλι, φυσικοί χυμοί, ξηροί καρποί, ψωμί ολικής άλεσης, φρούτα.

Κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται το παραμικρό αλλά ιδού και μια λίστα με (δικά μου, προσωπικά) επιχειρήματα:

1. Βοηθάει στην απώλεια βάρους και μάλιστα από το “κακό” βάρος, δηλαδή το λίπος.
2. Ρυθμίζει τη σωστή στομαχική και εντερική λειτουργία.
3. Είναι το μόνο γεύμα που εφ’ όσον περιέχει τα προτεινόμενα υλικά (βλέπε πιο πάνω βρε), είναι καλό να φας παραπάνω και να κόψεις από κάπου αλλού πχ το βραδινό.
4. Δεν σε αφήνει να πεινάσεις και -συνεπώς- να καταβροχθίσεις ότι βρεθεί μπροστά σου κατά τη διάρκεια των πιο απαιτητικών ωρών της μέρας σου (πρωί-μεσημέρι) σε θερμίδες.
5. Σου δίνει ενέργεια για άθληση, όποτε και αν θελήσεις να γίνει.

Αν ξεχνάω κάτι, μου λέτε…

Έξι υπέροχες μέρες στο Λονδίνο, 4 υπέροχα πρωινά ξυπνήματα με τρέξιμο στα γύρω πάρκα.

Την πρώτη μέρα ρωτούσα τους φίλους που με φιλοξενούσαν για το που να πάω, προς τα ποιά κατεύθυνση και γενικότερα τι να έχω κατά νου.

Μόλις φόρεσα τα αθλητικά παπούτσια (Nimbux IX - απόλαυση, θα σου πω, θα σου πω) και το -ευτυχώς αποτελεσματικό- αντιανεμικό φούτερ κατάλαβα ότι κακώς ζοριζόμουν και ανησυχούσα.

Η απάντηση στα ερωτήματά μου βρισκόταν στους δρόμους των προαστίων του Λονδίνου:

Άπλα (και πάλι άπλα), σεβασμός, οριοθετημένοι χώροι, πρασινάδα, καθαρή ατμόσφαιρα, όλα εναρμονισμένα με το εργατικό περιβάλλον της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής πόλης.

Μέχρι και το μετρό (φαίνεται στο βάθος) σου δίνει φόρα να συνεχίσεις.

Πήρα θάρρος και μετά από λίγες μέρες η χάρη μου έφτασε μέχρι το Regent’s Park.

Αλλό αυτό είναι μια διαφορετική ιστορία…

Ο αγώνας στον Άγιο Κοσμό ήταν εξαιρετικός.

Μέχρι και η κατά σύμπτωση συνάντηση με τον τύπο που χαρακτήρισα “οιωνό” είχε τη συμβολικότητά της (τό ‘ξερα).

Πάμε γι’ άλλα τώρα. Ο καιρός ανοίγει, οι θερμοκρασίες γίνονται πιο σωστές και τα χιλιόμετρα πιο… μικρά! Όλοι όσοι τρέχουν σε σταθερή βάση “ανθίζουν” αυτή την εποχή.

Αφού να φανταστείς, μέχρι και κατά τη διάρκεια της διαδρομής στα 20χλμ του Άγιου Κοσμά, αυτό ήταν το θέμα συζήτησης. Δηλαδή να βλέπεις δρομείς που έχουν καταπιεί 15 χιλιόμετρα, να έχουν μπροστά τους άλλα 5 με αντίθετο αέρα και αντί να μαγκώνονται ή να γκρινιάζουν, να ρωτάνε τον διπλανό τους “Μετά από αυτόν, ποιόν άλλο αγώνα έχει ρε παιδιά; Τί έχει μετά;“. Και το απίθανο ήταν ότι… ο διπλανός τους ΓΝΩΡΙΖΕ κιόλας!

Συνιστώ μια μερακλίδικη ματιά στο πρόγραμμα αγώνων και διαδρομών για τους επόμενους 3 μήνες μέσω κάποιων από τα site που προτείνω δίπλα στην ενότητα “Running”. Ο καθένας ας διαλέξει τη διαδρομή του. Ακόμα καλύτερα; Ο καθένας ας διαλέξει τις διαδρομές του…

Καλό μήνα, γεμάτο καλά χιλιόμετρα!