iRun

Δείτε τον παρακάτω χάρτη:

Τον δημοσίευσα τον Αύγουστο του περασμένου έτους για να δείξω σε ποιό φιλετάκι είχε αρπάξει φωτιά ο Υμηττός (πάνω από το νο5) στις 27/08. Διαβάστε και το σχετικό κείμενο που περιέχει και επεξήγηση για όλα τα σημεία αναφοράς που έχω αριθμήσει πχ τα 2-4 είναι τα σημεία που άρπαξε τη μεγάλη του φωτιά ο Υμηττός.

Μαντέψτε τώρα μέχρι που έφτασαν οι φλόγες από τη φωτιά που άρπαξε φωτιά σήμερα ο Υμηττός. Μέχρι δίπλα στο νο5.

Ακριβώς!

Πέρυσι πάνω από το νο5, φέτος δίπλα από το νο5.

Συμπτώσεις ε;

Ενημερωτικά, για να μη γκρινιάζω μόνο, ν’ αναφέρω ότι η συγκεκριμένη περιοχή ήταν εδώ και μέρες περιφρουρούμενη από πυροσβεστικά σε 24ωρη βάση και μάλιστα δεν άφηναν να ανέβει κανείς πάνω από το σημείο της Αττικής Οδού (ανάμεσα στο 4 και στο 5). Το γνωρίζω από προσωπική εμπειρία, ως δρομέας που καραγουστάρει τη συγκεκριμένη περιοχή για τις διαδρομές του. Την πρόσεχαν μια χαρά.

Μέχρι που άρχισαν οι “συμπτώσεις”.

Και επιστρέφουμε στο αιώνιο ερώτημα: “Έναν. Μόνο έναν. Δεν θα πιάσουν ποτέ ΕΝΑΝ;“

Έπεσα (και σκόνταψα) πάνω σ’ ένα ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε εδώ.

Έχει να κάνει με τον Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας και την τηλεοπτική του μετάδοση τα τελευταία χρόνια.

“Η ΕΡΤ για οκτώ ολόκληρα χρόνια μετέδιδε τον Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας (Athens Classic Marathon). Αλλά αιφνιδίως (;) απεμπόλησε τα δικαιώματα της και οι διοργανωτές ανέθεσαν τον αγώνα στο Supersport. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες ο ΣΕΓΑΣ τον Ιούνιο του 2006 έστειλε επιστολή στη διοίκηση της ΕΡΤ και ζητούσε να μάθει αν θα μεταδιδόταν ο αγώνας (αρχές Νοεμβρίου). Καμία απάντηση από την τότε διοίκηση της ΕΡΤ.

Μπροστά στην απαράδεκτη αυτή σιωπή ο ΣΕΓΑΣ αποφάσισε να αναθέσει την τηλεοπτική κάλυψη του μαραθωνίου στο Supersport. Ο τότε διευθυντής του Supersport κ Γόντικας (!) μιλώντας σε συνέντευξη τύπου δήλωσε ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις που ανέλαβε ο συγκεκριμένος ιδιωτικός σταθμός.

Γιατί λοιπόν η ΕΡΤ «χάρισε» τον Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας; Είναι πολύ απλό. Σύμφωνα με τις μετρήσεις ο Athens Classic Marathon, που κόστιζε ελάχιστα στην ΕΡΤ, είχε θεαματικότητα που έφτανε το 11-13% , δηλαδή πολύ μεγαλύτερη από αυτή της ΕΤ-1 τη συγκεκριμένη ημέρα (Κυριακή). Την ίδια ημέρα (απόγευμα) η ΕΡΤ μετέδιδε τους αγώνες του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Α Εθνικής για τους οποίους πλήρωνε πολλά εκατομμύρια ΕΥΡΩ (τηλεοπτικά δικαιώματα).

Οι εμπνευστές της πανάκριβης αγοράς των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των δυο –τριών εκλεκτών ομάδων φοβήθηκαν την δραματική  σύγκριση. Το «δωρεάν» αθλητικό γεγονός να έχει μεγαλύτερη θεαματικότητα από το πανάκριβο και πολυδιαφημισμένο «ημέτερο» θέαμα; Έπρεπε λοιπόν να «καταργηθεί» από το πρόγραμμα της ΕΡΤ ο συγκεκριμένος «δωρεάν» αγώνας του μαραθωνίου.

Όπερ και εγένετο.“

Να διευκρινίσω ότι τo iRun φτιάχτηκε για να γράφω τις σκέψεις μου για το τρέξιμο και όχι έχοντας κάποια ατζέντα στο πίσω μέρος του μυαλού του. Όπως και νά ‘χει το συγκεκριμένο απόσπασμα μου τράβηξε το ενδιαφέρον, ως δρομέα και ως ενεργό συμμετέχοντα στη συγκεκριμένη διοργάνωση, γι’ αυτό και το αναδημοσιεύω.

Σκουριάσαμε;

Δε νομίζω.

Για όλους εμάς που ασχολούμαστε με τα αθλητικά, ο μήνας πριν το EURO (και το Μουντιάλ) είναι ο πιο απαιτητικός.

Έχοντας ασχοληθεί αποκλειστικά και επί ατελείωτες ώρες με την κάλυψη του EURO 2008 από το SPORT 24 για το τελευταίο χρονικό διάστημα, πρέπει να παραδεχτώ ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα, με αποκορύφωμα το εργασιακό long-run μια εβδομάδα, πριν την έναρξη του EURO 2008, μου θύμισε προετοιμασία μαραθωνίου.

Πρέπει να τρέχεις σχεδόν κάθε μέρα, πρέπει να δίνεις το “παρών” βρέξει-χιονίσει, πρέπει να μη χάσεις ούτε μια διαδρομή, πρέπει ν’ αντέξεις, πρέπει να θωρακιστείς ψυχολογικά, πρέπει να μην αφήσεις να κλονιστεί η υπόλοιπη ζωή σου και πάνω απ’ όλα πρέπει να προετοιμαστείς για το μεγάλο κι επίπονο long-run λίγο καιρό πριν από τη διοργάνωση καθεαυτή.

Τώρα που ο αγώνας (της δημοσιογραφικής κάλυψης) ξεκίνησε, έχω να ομολογήσω ότι όπως και στο τρέξιμο, έτσι και στην εργασία σου, τίποτα, μα ΤΙΠΟΤΑ, δεν σε τονώνει και δεν σου δίνει αυτοπεποίθηση όσο ένα επιτυχημένο long-run πριν από το ξεκίνημα της διαδρομής.

Αρκεί φυσικά ν’ αγαπάς αυτό που κάνεις.

(Photo από FlickR)