“Η απάντηση στις μεγάλες ερωτήσεις του τρεξίματος είναι η ίδια με την την απάντηση στις μεγάλες ερωτήσεις της ζωής: Κάνε το καλύτερο με αυτά που διαθέτεις“
Αυτή είναι η φιλοσοφία μου το καλοκαίρι, ιδίως την περίοδο των διακοπών.
Τα παπούτσια πρώτα πρώτα στο σακ-βουαγιάζ και κατόπιν… κάνεις το καλύτερο με αυτά που διαθέτεις.
Δίχως άγχος, δίχως να σκας αν μια (και δυο και τρεις και… έξι) μέρα δεν πας για τρέξιμο, δίχως να σε νοιάζει αν ήπιες δεύτερο ποτό.
Κάνεις το καλύτερο με αυτά που διαθέτεις και (εγγυώμαι πως) ο εαυτός σου σ’ ευχαριστεί γι’ αυτό.
Η καλύτερή μου πάντως στιγμή για το καλοκαίρι που ολοκληρώνεται ήταν το πρωινό του 15αύγουστου.
Σηκώθηκα στις 07:00 (ναι, στις 7πμ - κι εγώ απορώ).
Έτρεξα για 65′.
Λίγα μέτρα λιγότερα από 10 χλμ.
Ελαφρύ αεράκι και με τον ήλιο να κάνει την εμφάνισή του μετά το 7ο χιλιόμετρο.
Κι άλλοι δρομείς από τη μια και την άλλη κατεύθυνση.
Στο τέλος, ούτε λαχάνιασμα. Μόνο πολύς ιδρώτας. Από αυτόν που μόλις σταματάς αρχίζει να ρέει και να σου μπαίνει στα μάτια και να νιώθεις ότι θα… μουλιάσεις!
Πάει το καπέλο, πάει το t-shirt, πάνε τα παπούτσια, πάνε οι κάλτσες, πάει το ρολόϊ, πάει το σορτσάκι.
Ούτε καν νερό δεν είχα πιεί και φρόντιζα να τα ξεφορτωθώ.
Η προτεραιότητα ήταν μια:
Βουτιά στη θάλασσα!
Τα 5” που έμεινα κάτω από το νερό είναι η στιγμή που χαρακτηρίζει το καλοκαίρι μου.
Καλές “βουτιές”
Feed