iRun

Ούτε χρόνο δεν έκλεισα.

Επιστρέφω.

“Όσο περισσότερο τρέχω, τόσο περισσότερη αντοχή ανακαλύπτω ότι κρύβεται μέσα μου“

Δυνατή ατάκα που δεν την έχω πετύχει κάπου αλλού γραμμένη οπότε την καρπώνομαι.

Ιδίως αυτές τις μέρες, τις ελάχιστες που απέμειναν για τον (26ο; Θυμάμαι καλά;) Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας.

Το διαπιστώνεις (αυτό με την αντοχή) όταν ξαναμπαίνεις σιγά σιγά σε αγωνιστικό ρυθμό. Τα χιλιόμετρα που κάνεις την 1η εβδομάδα σου φαίνονται ύψωμα. Τη 2η εβδομάδα τα χιλιόμετρα που έκανες την προηγούμενη εβδομάδα σου φαίνονται αστεία και αυτό που έρχονται σου φαίνονται βουνό. Και πάει λέγοντας.

Το ίδιο ισχύει και για τα ισοτονικά ποτά.

Την πρώτη εβδομάδα, δυο γουλιές ενδιάμεσα και λίγο νεράκι σου αρκούν. Τη δεύτερη θέλεις μισό μπουκάλι ισοτονικό και άλλο τόσο από 1μισάρι μπουκάλι νερού. Την τρίτη, ο χώρος του παρμπρίζ του αυτοκινήτου σου σχεδόν δεν χωράει τους υαλοκαθαριστήρες από τα μπουκάλια που έχεις στιβάξει πάνω του! Και πάει λέγοντας.

Μέχρι το σημείο που κάνεις για καθημερινό τρέξιμο την απόσταση που έκανες την 1η εβδομάδα για long-run.

Τότε είσαι σχεδόν έτοιμος. Και όταν συνειδητοποιήσεις πόσο αντοχή έκρυβες τελικά μέσα σου, τότε είσαι εντελώς έτοιμος.

06:47

Πάμε.

Μια ματιά στο φεγγάρι που σιγά σιγά αποχωρεί.

Ένας αποχαιρετισμός στα φώτα που διστάζουν αλλά τελικά σβήνουν.

Μια ματιά στο χάραμα που τρέχει πίσω μου και είναι έτοιμο να με προσπεράσει.

Συνεχείς ματιές στο δρόμο για σωστό πάτημα.

Λίγες λαχανιασμένες γουλιές νερό.

Μια ματιά στον ήλιο που τεντώνεται μέχρι να σηκωθεί.

Αυτό ήταν.

08:15

(πηγή φωτογραφίας)

Ονομάζεται Runkeeper και καταγράφει το τρέξιμό μας χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα GPS του iPhone 2 (αυτό που κυκλοφορεί επίσημα στην Ελλάδα).

Το να κουβαλάς το iPhone σου την ώρα που τρέχεις δεν είναι και ότι… μικρότερο αλλά σκέψου ότι σε μια συσκευή έχεις και mp3 player και καταμετρητή απόστασης/ταχύτητας.

Άσε που όταν επιστρέψεις σπίτι σου, σου δείχνει στο Google Maps τη διαδρομήπου διένυσες!

Κοστίζει $9.99 (κοντά στα 6 ευρώ), πληροφορίες περισσότερες έχει ΕΔΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ενώ μπορείς να το αγοράσεις απευθείας από ΕΔΩ.

Το να προπονείσαι είναι…

\

το αντίθετο του να ελπίζεις.

(Το είδα εδώ και έσπευσα να το προσυπογράψω)

“Η απάντηση στις μεγάλες ερωτήσεις του τρεξίματος είναι η ίδια με την την απάντηση στις μεγάλες ερωτήσεις της ζωής: Κάνε το καλύτερο με αυτά που διαθέτεις“

Αυτή είναι η φιλοσοφία μου το καλοκαίρι, ιδίως την περίοδο των διακοπών.

Τα παπούτσια πρώτα πρώτα στο σακ-βουαγιάζ και κατόπιν… κάνεις το καλύτερο με αυτά που διαθέτεις.

Δίχως άγχος, δίχως να σκας αν μια (και δυο και τρεις και… έξι) μέρα δεν πας για τρέξιμο, δίχως να σε νοιάζει αν ήπιες δεύτερο ποτό.

Κάνεις το καλύτερο με αυτά που διαθέτεις και (εγγυώμαι πως) ο εαυτός σου σ’ ευχαριστεί γι’ αυτό.

Η καλύτερή μου πάντως στιγμή για το καλοκαίρι που ολοκληρώνεται ήταν το πρωινό του 15αύγουστου.

Σηκώθηκα στις 07:00 (ναι, στις 7πμ - κι εγώ απορώ).

Έτρεξα για 65′.

Λίγα μέτρα λιγότερα από 10 χλμ.

Ελαφρύ αεράκι και με τον ήλιο να κάνει την εμφάνισή του μετά το 7ο χιλιόμετρο.

Κι άλλοι δρομείς από τη μια και την άλλη κατεύθυνση.

Στο τέλος, ούτε λαχάνιασμα. Μόνο πολύς ιδρώτας. Από αυτόν που μόλις σταματάς αρχίζει να ρέει και να σου μπαίνει στα μάτια και να νιώθεις ότι θα… μουλιάσεις!

Πάει το καπέλο, πάει το t-shirt, πάνε τα παπούτσια, πάνε οι κάλτσες, πάει το ρολόϊ, πάει το σορτσάκι.

Ούτε καν νερό δεν είχα πιεί και φρόντιζα να τα ξεφορτωθώ.

Η προτεραιότητα ήταν μια:

Βουτιά στη θάλασσα!

Τα 5” που έμεινα κάτω από το νερό είναι η στιγμή που χαρακτηρίζει το καλοκαίρι μου.

Καλές “βουτιές”

“Ένας δρομέας μπορεί ν’ αποτύχει πολλές φορές αλλά ο ίδιος δεν είναι αποτυχία μέχρι τη στιγμή που θα ξεκινήσει να ρίχνει το φταίξιμο σε κάποιον άλλο”

Steve Prefontaine
(Εμπνευσμένος δρομέας μεσαίων & μεγάλων αποστάσεων)